‘Baselen’ banken?

De NVB, de Nederlandse Vereniging van Banken, heeft onlangs een notitie naar de Tweede Kamer gestuurd waarin ze alarm slaat over de financiering in de agrarische sector.

Volgens de NVB wordt de financiering in de toekomst moelijker. Enerzijds in verband met de Basel IV richtlijnen. Anderzijds maakt de continu wijzigende wet- en regelgeving het voor agrarische ondernemers moeilijk om strategische keuzes te maken.

De Basel IV richtlijnen, waarmee banken vanaf 2023 aan de slag moeten, dwingen banken bij de beoordeling van een financieringsaanvraag nog nadrukkelijker te kijken naar rentabiliteit en liquiditeit. Dit zou kunnen resulteren in minder kredietruimte.

In alle communicatie met “banken” betreffende agrarische financiering hoor ik alleen maar dat, naast de ondernemer, rentabiliteit en liquiditeit bepalend zijn voor de kredietruimte. “De tent en de vent” . Zekerheid is van minder belang. Overigens een gezond uitgangspunt. Voldoen aan financieringsverplichtingen kan alleen bij een goede kasstroom, een renderend bedrijf. Wat dit betreft dus niets nieuws onder de zon.

Wat betreft de veranderde regelgeving maakt de NVB wel een punt. Voor een renderende toekomst kiezen agrariërs voor schaalvergroting, vergaande samenwerking, verbreding, niche markten of een alternatieve productiewijze. Er is bij het overgrote deel van de ondernemers geen gebrek aan innovatieve ideeën  of aanpassingsbereidheid. De investeringen die gepaard gaan met dergelijke keuzes hebben echter over het algemeen een lange terugverdientijd, veelal meer dan 10 jaar.

Niets is eeuwig. Op basis van voortschrijdend inzicht, maatschappelijke ontwikkelingen en politieke voorkeuren zal wet- en regelgeving voortdurend veranderen. Maar ondernemers moeten onder die omstandigheden er juist van uit kunnen dat een keus voor de lange termijn niet om de haverklap wordt getorpedeerd door wijzigingen in wet- en regelgeving.

De politiek zal daarom bij het maken van nieuwe wetgeving duidelijkheid moeten bieden:  Zich richten op de lange termijn en op basis hiervan regelgeving opstellen die dat doel op lange termijn bereikt. En geen hap / snap maatregelen gebaseerd op de waan van de dag. Anders kunnen noodzakelijke investeringen eenvoudigweg niet worden terugverdiend.

Alleen dan wordt agrariërs perspectief op lange termijn geboden en kunnen ondernemers kiezen voor een renderende toekomst. Het is dan aan hen om strategische keuzes te maken.

Kiezen voor een bedrijfsvoering, rekening houdend met maatschappelijke ontwikkelingen en doelstellingen op lange termijn. Of juist op (korte) termijn heil zoeken buiten de sector.

Goed dat NVB de leden van de Tweede Kamer oproept om deze duidelijkheid te bieden. Zowaar geen eenvoudige taak voor onze volksvertegenwoordigers!

Delen: